Mostrando entradas con la etiqueta Proxecto: Unha viaxe polo Universo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Proxecto: Unha viaxe polo Universo. Mostrar todas las entradas
miércoles, 4 de octubre de 2017
martes, 3 de octubre de 2017
domingo, 1 de enero de 2017
Temario C. Sociais
Tema 1 Proxecto: Unha viaxe polo universo
domingo, 10 de enero de 2016
Recitando a Manuel María
Os nenos e nenas de terceiro,dentro do
noso proxecto: "Unha viaxe polo espazo", estivemos traballamos a poesía.
Decidimos elixir a o autor Manuel María, que vai ser homenaxeado
polas Letras Galegas neste ano 2016
No seu libro Soños na gaiola, atopamos estas fermosas poesías:
A lúa
O sol
As estrelas
O arco da vella
Ademais de recitalas tamén as ilustramos. Como nos gustou tanto esta
actividade, decidimos compartila cos nosos compañeiros de 6º que tamén están traballando con este autor.
Deixámosvos o vídeo!!!
Deixámosvos o vídeo!!!
viernes, 18 de diciembre de 2015
Os nosos carnés de astronautas
Como remate do proxecto: Unha viaxe polo universo, hoxe recibimos os nosos carnés de astronautas!
jueves, 12 de noviembre de 2015
miércoles, 11 de noviembre de 2015
domingo, 8 de noviembre de 2015
lunes, 2 de noviembre de 2015
CONTO: O NACEMENTO DO SISTEMA SOLAR
Imos a contar a historia do Sr Sol e os seus 8 planetas aos que coida
e protexe, coa colaboración importantísima de Dona Gravidade.
O noso amigo e protagonista da historia, fai moito, moito tempo, era coma
unha nube moi, moi, moi grande... moito máis grande do que vos estades
imaxinando e estaba formada de gas e po que flotaba no espazo.
Como vos dicía, atopábase completamente so, sen nada derredor.
Tamén era moi coidadosa e sempre
estaba pendente de que ni a máis mínima partícula escapara do seu territorio.
Dona Gravidade axudáballe ao Sr. Sol a manter o po e o gas unidos, sen
deixalos saír do interior da gran nube.
Aínda así atopábanse moi soíños. Un día decidiron que tiñan que facer algo
para estar acompañados e dar máis ledicia e colorido ao baldeiro espazo,
recordade que non había nada máis.
Deste xeito a grandísima nube foise facendo moi pouco a pouco, moito máis
pequena; a apertou tanto, pero tanto, tanto que a parte central máis profunda
da nube... comezou a arder.
Pero non pensedes que era unha labarada suave e delicada, que va. Era una
super labarada, xigantesca, colosal e moi, moi quente. Nese intre no que a bola
de gas se incendiou, moitísimas rochas, saíron despedidas cara o espazo.
Pero Dona Gravidade sendo tan forte e ademais tan coidadosa e obstinada,
non quixo que as rochas se aloxaran moito, e deixounas flotando no espazo, máis
ou menos preto da gran bola acendida na que e convertera o Sol. todos estes
pequerrechos anaquiños xiraban arredor so sol repartidos, uns máis preto e
outros máis lonxe. Segundo o sabio criterio de Dona Gravidade, que resultou
tamén moi organizada.
Moito, pero que moito tempo despois de que o Sol comezara a arder, Dona
Gravidade entretívose xuntando unhas rochas con outras formando grupos de
diferentes tamaños, cores e materiais.
Deste xeito, era máis fácil controlalas se sé xuntaban facendo bolas
máis grandes.
Así foi como naceron os planetas, que xogan xirando arredor do Sol,
recibindo todos a súa luz e calor.
A Dona Gravidade xa so lle faltaba por un nome a cada planeta. Comezou polo
que estaba máis preto do Sr. Sol. Observou que estaba feito de fortes rochas e
tiña moitas feridas na súa cara, ademais ía moi de presa xirando arredor do Sr.
Sol.
- Que gracioso es! E que rápido xiras! Por ser tan veloz chamareite
MERCURIO
Ah! e non deixe de moverte así de
rápido ou o sol atraparache e darache unha calorosa aperta.
Dona Gravidade, agora, prestou atención ao segundo planeta que xiraba
arredor do Sol.
- Que fermoso, como brillas! Es máis grande ca o te irmá Mercurio e tes
unha capa moi espesa de nubes que te arrodea, e ... que rariño andas, xiras ao
revés que o resto dos teus irmáns... Chamareite VENUS... Ah e recórdoche que
non te esquezas de xirar arredor do Sol, ou atraparate.
O terceiro planeta resultou ser moi fermoso e especial.
- Pero, a ti que che pasou? Estás todo mollado!- Dixo Dona Gravidade
Tes auga por todas partes, tamén
vexo que tes grandes extensións de terra e unha fina capa de aire que che
rodea; Estate atento porque todos estes detalles son moi importantes para que
poidan vivir nu futuro persoas, animais e plantas...
Chamareite... TERRA
- Eh, ti... non te escondas que te vin... sae de aí detrás!
- É a miña amiga a Lúa- respondeu a terra saíndo na súa defensa. Sempre
viaxa comigo, somos inseparables. Cada 28 días a Lúa da unha volta arredor de
min. Véxoa con formas diferentes. Unhas veces está redonda, redonda e
brillante, outras veces parece unha C, outros días unha D. Hai días que non a
podo ver porque se esconde moi ben. Pero sempre acaba aparecendo e brillando
coma un farol.
- Pois non se fale máis, seguide o vosa viaxe.
O seguinte planeta era máis pequeno ca Terra e dunha forte cor vermella
-Claro coma ti tes tanto ferro- dixo Dona Gravidade, pareces unha gatiña de
sangue colgada no ceo. Déixame pensar un pouquiño e atoparei un nome para ti.
Xa está, xa o teño! Chamareite MARTE.
Antes de pasar ao seguinte planeta, repasou a lista dos nome que puxera:
Mercurio, Venus, a Terra e Marte. Eran os que estaban máis preto do Sol, todos
eles estaban formados por rochas moi duras. Os que quedaban eran unhas grandísimas bolas de gas, planetas
enormes, pero máis pequenos que o Sr Sol.
- Vamos a ver, ese tan maiorrrrr! -
dixo Dona Gravidade, sinalando co dedo.
Si, ti, non te fagas o despistado. Tes unhas fermosas raias na túa cariña e
vexo que tes moitas lúas que che acompañan, espero que sexades bos amigos. Como
es o máis grande de todos, chamareite XÚPITER.
Por ser o maior de todos vas a ter unha enorme responsabilidade: Vas a
coidar de todos os teus irmáns! Encargaraste de atrapar esas bolas que quedan
soltas polo espazo, esas que non quixeron unirse a ningún planeta e que viaxan
arredor so Sol. Son os asteroides e os cometas. evitando deste xeito que poidan
acabar chocando contra os teus irmáns. Non te preocupes, que eu Dona Gravidade,
estou disposta a axudarte nesa misión.
- Que cansa estou!!! Pero teño que
seguir, tan so me quedan tres planetas de nada.
- Pero... ti, o do arao, o que está xogando co anel arredor da cintura- dixo Dona Gravidade con un ton de voz que
demostraba que estaba máis sorprendida que enfadada.
A ver, cóntame de onde sacaches ese anel xigante que rodea o teu barrigolo.
- Non é un xoguete, é que... é que... , fai moito tempo, dúas das miñas
lúas estaban xogando, achegáronse demasiado e acabaron chocan entre elas e...
e...
- E que?
-Pois que se converteron en po, partíronse en miles de anacos que quedaron
xirando ao meu arredor e non hai maneira de separarme delas. Se lle digo a verdade,
a min gústame moito o meu aspecto, dáme un toque especial.
- Ben, ben, pero non te distraias, que xa sei o que pasa con estas cousas-
Aconselloulle Dona Gravidade.
-Da cordo... pero aínda non me puxo nome!
-É verdade! Teño un moi fermoso e que che quedará moi, moi ben, serás...
SATURNO, o do anel.
Os dous planetas que quedaban, tamén
eran grandes bolas de gas, aínda que máis pequerrechos que os seus irmáns
Xúpiter e Saturno. Os dous tiñan unha cor azulada debido ao tipo de gas do que
estaban feitos. Tamén están acompañados por algunhas lúas.
Dona Gravidade, de súpeto, quedouse en silencio, pechou e abriu os ollos
varias veces porque non podía crer o que estaba vendo. Un deles xiraba moi
inclinado!!!
- Que che pasou para xirar así?
- Pois que fai moito tempo, un cometa moi, moi grande que ía visitar ao Sol
a toda velocidade, e como corría tan rápido! Non me din conta e non tiven tempo
de apartarme! E... zas! Deume un pequeno empurrón, deixándome así para sempre.
-Non te preocupes, o planeta Saturno que tes diante animarache co seu
fermoso anel, facendo que se che esqueza este accidente. Vamos a buscar un nome
para ti... a ti chamareite... uhmmmmmmmm...URANO!
Xa só quedaba un por nomear.
-Es o último e máis alonxado do Sol de todos os planetas. Vexo que estás
feito de gas, e tes unha cor azul
especial, como o teu veciño Urano. Desde onde
ti estás case non se distingue o
Sr Sol das demais estrelas.
A ti chamareite... NEPTUNO.
Polo que vexo, es o máis lento de toda a familia dos planetas. A ti si que
che vai custar dar unha volta arredor do Sol, polo menos, polo menos e
calculando polo baixo..... uns 160 anos.
-Foi un traballo complicado e
divertido pórvos o nome a cada un de vós, pero... por fin, estades todos
colocados e no voso sitio e cun nome para poder chamarvos a todos.
podedes xirar arredor do Sol sen medo a perdervos e a chocar uns cos
outros. Se mantedes a vosa velocidade mentres xirades, arredor do Sol, el non
poderá atraparvos. Non teñades medo porque eu, Dona Gravidade, estarei vixiando
e coidando de que nada malo vos ocorra.
E así, es como desde fai tanto, tanto tempo os 8 planetas: Mercurio, Venus,
A Terra, Marte, Xúpiter, Saturno, Urano e
Neptuno , xiran arredor do Sol, recibindo a súa luz e caloriño, vixiados
e acompañados de moi preto por Dona Gravidade.
E colorín colorado.... cada planeta xa está colocado!
Agora tedes de ilustralo!!!
Agora tedes de ilustralo!!!
jueves, 29 de octubre de 2015
Por que non lle poñemos o nome de CERVANTES a unha estrela do espazo exterior?
É posible conseguilo?
CLARO QUE SI!!!
A Unión Astronómica
Internacional saca unha votación para que a xente lle poña nome aos 20 novos
sistemas planetarios que foron descubertos nestes últimos anos.
O proceso comezou a xestarse
fai un ano e esta proposta foi presentada
oficialmente polo Planetario de Pamplona ( España) e apoiada pola Sociedade
Española de Astronomóa (SEA) e o Instituto Cervantes para nomear á estrela mu
Arae e aos seus catro planetas co nome de CERVANTES e os das principais personaxes
da súa novela " El INGENIOSO
HIDALGO DON QUIJOTE DE LA MANCHA"
Onde se atopa esta estrela?
Nun lugar da constelación Ara,
unha estrela coñecida pola letra μ
Por que ?
Porque a importancia de Miguel
de Cervantes na cultura universal non se pode ignorar. A súa obra mestra, Don
Quixote, está considerada como a mellor obra de ficción xamais escrita. E ,
como sabedes, este ano celebramos o 400 aniversario da publicación da segunda
parte.
Pedimos para o famoso cabaleiro e os seus fieis compañeiros o lugar que
se merecen entre as estrelas.
A elección dos nomes no é casual no seguinte vídeo explícannos o porque dos mesmos:
A elección dos nomes no é casual no seguinte vídeo explícannos o porque dos mesmos:
Que hai que facer para conseguilo?
Votar esta proposta neste enlace www.estrellacervantes.es
O prazo para votar abriuse fai uns días e temos hasta 0 31 de outubro.
Algo máis que facer?
Por suposto, podes difundir a proposta da Estrela Cervantes con enlaces a esta entrada.
Mil grazas! Entre todos podemos conseguilo!
jueves, 22 de octubre de 2015
Taller de escritura: Reto poético O Universo
O noso amigo Tuercas, desafiounos a facer un reto poético sobre o Universo, en equipo.
Dandounos as instrucións do que tiñamos que facer e como. Pincha no enlace: Reto poético.
Rapidamente nos puxemos en marcha.
Primeiro formamos os equipos.
De seguido eliximos as catro
palabras que máis nos gustaban sobre o Universo.
A continuación chegou o sorteo
das palabras
miércoles, 21 de octubre de 2015
martes, 20 de octubre de 2015
RETO POÉTICO: O UNIVERSO
20/10/2015
Ola rapaces!
Agora que xa sabedes moitas cousas
sobre o Universo, e antes do voso regreso a Terra propóñovos un RETO POÉTICO,
pero esta vez tédelo que facer en equipo.
Tedes que formar equipos de catro
ou cinco compoñentes.
A misión de cada equipo será:
Ø Elixir catro palabras relacionadas co Universo e
compartilas cos demais equipos
Ø Sorteamos as palabras entre os equipos.
Ø Con cada unha das palabras buscaredes no dicionario a súa
definición, buscaredes información nos libros, en internet.
Ø Con toda a
información tedes que facer un pequeno
poema e ilustralo.
Querémolos moi chulos para que nos
quede de recordo.
Unha aperta
Tuercas
P.D. Recordade que é un pouco difícil traballar en equipo, pero o
traballo de cada un é moi, moi importante
para todos! Escoitade as ideas dos compañeiros, respectádevos e non hai ninguén
máis importante que ninguén.
viernes, 16 de octubre de 2015
Repasamos Sociais
1.- Por que no verán vai máis
calor que no inverno?
- Porque o sol quenta máis.
- Porque os raios do sol inciden sobre a
superficie terrestre directamente.
- Porque a Terra está máis preto do Sol.
2.- Que curva describen os
planetas arredor do Sol?
- Circunferencia.
- Espiral.
- Elipse.
3.- Por onde sae o Sol?
- Polo Leste.
- Depende da época do ano.
- Norte.
4.-Cal é o planeta máis
grande?
5.- Por que cambia tanto a
temperatura dun planeta a outro?
- Pola distancia ao Sol.
- Polo tamaño.
- Pola
gravidade.
6.- Define : Eixe terrestre
7.- Onde se sitúa o noso
Sistema Solar?
8.- Que tipos de astros
existen no Sistema Solar?
9.- Debuxa as fases da Lúa
10.- Completa:
A Lúa está na
fase.......................................... cando non a vemos no ceo. A Lúa
Nova comeza a medrar e pasa a .....................................Nesta fase
vemos a Lúa con forma de............................
A Lúa segue medrando e chega
a ......................................... Nesta fase vémola redonda. Agora
comeza a decrecer e a esta última fase
chamámola................................. e ten forma de ..........
11.-Que é o Big Ban?
- Unha estrela.
- Unha constelación.
- Unha explosión.
12.- Que son as órbitas?
- Ondas que viaxan polo espazo.
- Liñas imaxinarias onde situamos aos
planetas.
- Liñas que unen uns planetas a outros.
- Percorrido que realizan os planetas arredor
do Sol.
13.- Cantas estrelas hai no
espazo?
- Infinitas
- Unha, o Sol.
- 5.789.450
14.-Que son os cometas?
- Grandes rochas que flotan no espazo
- Astros con luz propia que xiran arredor do
Sol
- Corpos rochosos que cando se achegan ao Sol
desprenden pó e lume.
15.- Cantos días dura un ciclo lumar?
16.- En que se diferencian os planetas e as estrelas.
17.-Completa
18.- Nomea os movementos que
realiza a Terra e explica as súas consecuencias.
19.- Relaciona cada unha
destas características coa estación correspondente.
- Os días acúrtanse e comeza o frío.
- Os raios do Sol chegan directamente e vai
moita calor.
- Os raios do Sol chegan moi inclinados.
- Os días vanse facendo máis longos e sobe a
temperatura.
- Comeza o 23 de setembro.
20.- Por que existe o día e a
noite?
Que divertido: As fases da lúa
Hoxe estivemos xogando con galletas e simulamos as disferentes fases da lúa. Os nosos compañeiros de 3º A foron un bos axudantes.
jueves, 15 de octubre de 2015
Tres, dous, unnnnnn !
miércoles, 14 de octubre de 2015
Preparados para comezar a viaxe!
Suscribirse a:
Entradas (Atom)









